potomstwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔˈtɔ̃mstfɔ], AS: [potõmstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) książk. dzieci w stosunku do rodziców
- (1.2) książk. młode osobniki u zwierząt
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik potomstwo dopełniacz potomstwa celownik potomstwu biernik potomstwo narzędnik potomstwem miejscownik potomstwie wołacz potomstwo - przykłady:
- (1.2) Czy zebra i osioł lub zebra i koń mogą się sparować i uzyskać potomstwo?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) progenitura, przychówek, dzieci, przest. dziatki
- (1.2) młode
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. potomek ż, potomność ż
- przym. potomny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) offspring, progeny
- arabski: (1.1) نسل, أولاد
- białoruski: (1.1) патомства n; (1.2) патомства n
- bułgarski: (1.1) потомство n
- chorwacki: (1.1) potomstvo n
- duński: (1.1) afkom n
- esperanto: (1.1) idaro
- francuski: (1.1) descendance ż, progéniture ż
- hawajski: (1.1) welo, keiki
- hiszpański: (1.1) descendencia ż, progenie ż, prole ż
- islandzki: (1.1) afkvæmi n
- łaciński: (1.1) progenies ż
- niemiecki: (1.1) Nachkommen n
- nowogrecki: (1.1) απόγονοι m lm
- rosyjski: (1.1) пото́мство n
- sanskryt: त्यजस्
- słowacki: (1.1) potomstvo n
- szwedzki: (1.1) avkomma w, avföda w
- tuvalu: (1.1) fanau, tama
- ukraiński: (1.1) потомство n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.