orka (język polski)

orka (1.1)
orka (1.2)
orka (1.2) mechaniczna
wymowa:
IPA: [ˈɔrka], AS: [orka]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. Orcinus orca L.[1], drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy; zob. też orka w Wikipedii
(1.2) roln. czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby; zob. też orka (rolnictwo) w Wikipedii
(1.3) pot. przen. ciężka bądź wyczerpująca praca[2]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. i B. lp od: ork
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Orki polują stadnie, żywiąc się rybami i mniejszymi ssakami morskimi.
(1.2) Okopać by to trzeba, wody spuścić, pnie wywalić, kamienie wywieźć, chaszcze wyrąbać i dopiero się do orki zabrać![3]
składnia:
kolokacje:
(1.2) orka siewna / przedzimowa / agromelioracyjna / wiosenna • robić / zrobić / wykonać / wykonywać orkę • orka końmi / wołami / traktorem • orka mechaniczna
synonimy:
(1.1) miecznik
(1.2) oranie
(1.3) harówka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
przym. orkowy
(1.2)
rzecz. oracz m, oranie n, podorywka ż, zaoranie n
czas. orać ndk., zaorać dk.
przym. oraczy, orny
związki frazeologiczne:
orka na ugorze
etymologia:
(1.1) łac. orca[4]
(1.2) pol. orać
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) orca, killer whale; (1.2) ploughing; (1.3) grind
  • arabski: (1.1) حوت قاتل
  • baskijski: (1.1) ezpalarta, orka
  • białoruski: (1.1) касатка ż; (1.2) аранне n
  • bułgarski: (1.1) косатка ż (kosatka); (1.2) оран ż (oran)
  • chiński standardowy: (1.1) 逆戟鲸 (nìjǐjīng); (1.2) 耕地 (gēngdì)
  • chorwacki: (1.1) orka ż, kit ubojica ż; (1.2) oranje n
  • czeski: (1.1) kosatka ż; (1.2) orba ż
  • duński: (1.1) spækhugger w
  • esperanto: (1.1) orcino, orko; (1.2) plugo, plugado
  • estoński: (1.1) mõõkvaal; (1.2) kündmine
  • farerski: (1.1) bóghvítuhvalur m
  • fiński: (1.1) miekkavalas; (1.2) auraaminen, kyntäminen
  • francuski: (1.1) orque ż; (1.2) labour m, labourage m; (1.3) corvée ż
  • hiszpański: (1.1) orca ż; (1.2) arada ż, aradura ż; (1.3) brega ż
  • indonezyjski: (1.1) paus pembunuh; (1.2) pelukuan
  • islandzki: (1.1) háhyrningur m
  • japoński: (1.1) 鯱 (シャチ); (1.2) 耕起
  • kaszubski: (1.1) órka ż; (1.2) òrzba ż, órka ż; (1.3) òrka ż
  • kataloński: (1.1) orca ż; (1.2) llaurada ż
  • kazachski: (1.2) айдалу
  • koreański: (1.1) 범고래; (1.2) 경운, 밭갈이
  • litewski: (1.1) orka ż; (1.2) arimas m
  • łotewski: (1.1) zobenvalis m; (1.2) aršana ż
  • neapolitański: (1.1) 'ncròia ż
  • niderlandzki: (1.1) orka m, zwaardwalvis m; (1.2) ploegen n
  • niemiecki: (1.1) Schwertwal m, Orca m, pot. Killerwal m; (1.2) Pflügen n; (1.3) Knochenarbeit ż, Plackerei ż
  • norweski (bokmål): (1.1) spekkhogger m; (1.2) pløying m/ż
  • nowogrecki: (1.1) όρκα ż; (1.2) όργωμα n
  • portugalski: (1.1) orca ż; (1.2) aração ż, aradura ż, lavra ż; (1.3) labuta ż
  • rosyjski: (1.1) косатка ż
  • rumuński: (1.1) orcă ż; (1.2) arătură ż, arat ż
  • słowacki: (1.1) kosatka ż; (1.2) orba ż
  • słoweński: (1.1) kit ubijalec m; (1.2) oranje n
  • szwedzki: (1.1) späckhuggare w; (1.2) plöjning w
  • turecki: (1.1) balina; (1.2) pullukla sürme
  • ukraiński: (1.1) косатка ż (kosatka); (1.2) оранка ż (oranka)
  • węgierski: (1.1) kardszárnyú delfin; (1.2) szántás
  • wietnamski: (1.1) cá hổ kình; (1.2) sự cày mòn
  • włoski: (1.1) orca ż; (1.2) aratura ż; (1.3) travaglio m
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Orcinus orca” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „orka I” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. ↑ M. Konopnicka: O krasnoludkach i o sierotce Marysi
  4. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „orka” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.

orka (język baskijski)

orka (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool. orka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ezpalarta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

orka (język islandzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) moc, energia

czasownik nieprzechodni

(2.1) wpływać
odmiana:
(1.1) lp ork|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar)
przykłady:
składnia:
(2.1) orka á + B.
kolokacje:
(1.1) raforka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

orka (język szwedzki)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik modalny

(1.1) móc, potrafić, dawać radę, być w stanie, podołać, wytrzymywać[1]
odmiana:
(1.1) att orka, orkar, orkade, orkat, orka!
przykłady:
(1.1) Jag orkar inte längre. → Więcej nie dam rady.
(1.1) Jag orkar det inte längre. → Nie wytrzymam tego dłużej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) förmå, mäkta, palla, gitta, idas
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ork
przym. orkeslös
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 349.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.