oranie (język polski)
oranie (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɔˈrãɲjɛ], AS: [orãńi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od orać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik oranie dopełniacz orania celownik oraniu biernik oranie narzędnik oraniem miejscownik oraniu wołacz oranie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. orać
- rzecz. oraczka ż, samozaoranie n, orka ż, orzba ż, oracz mos
- przym. orny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: orka
- białoruski: (1.1) аранне n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.