oprawiać (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. oprawić)

(1.1) zaopatrywać książkę, zeszyt w okładki
(1.2) wkładać obraz w ramy
(1.3) szykować zabite zwierzę na mięso
(1.4) wyposażać narzędzie w trzonek lub rękojeść
odmiana:
(1.1-4) koniugacja I
przykłady:
(1.2) Niektóre domy aukcyjne podają nawet informacje o zachowanych nalepkach firmy ramiarskiej, w której obraz był oprawiany[1].
(1.3) Kilku marynarzy zostało i poczęło oprawiać upolowaną zwierzynę[2].
składnia:
(1.1-4) oprawiać + B.
kolokacje:
(1.1) oprawiać książkę / zeszyt / album / akta / dokumenty / pracę magisterską
(1.2) oprawiać obraz / obrazek / fotografię
(1.3) oprawiać królika / kurę / kurczaka / rybę / dzika / sarnę / …
(1.4) oprawiać siekierę / młotek / łopatę / szpadel / dłuto / …
synonimy:
(1.3) sprawiać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.3) skórować, patroszyć
wyrazy pokrewne:
rzecz. oprawa ż, oprawka ż, oprawiacz m, oprawca m, oprawczyni ż, oprawianie n, oprawienie n
czas. oprawić dk.
przym. oprawny, oprawkowy, oprawczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • hiszpański: (1.1) encuadernar; (1.2) encuadrar, enmarcar; (1.3) desollar, despellejar; (1.4) enmangar
  • nowogrecki: (1.1) βιβλιοδετώ; (1.2) κορνιζάρω, καδράρω; (1.3) γδέρνω, εκδέρω; (1.4) βάζω λαβή
źródła:
  1. Piotr Sarzyński, Przewodnik po rynku malarstwa, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Andrzej Sarwa, Strzyga, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.