szpadel (język polski)
szpadel (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈʃpadɛl], AS: [špadel]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą
- (1.2) ilość materiału mieszcząca się na szpadlu (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szpadel szpadle dopełniacz szpadla szpadli celownik szpadlowi szpadlom biernik szpadel szpadle narzędnik szpadlem szpadlami miejscownik szpadlu szpadlach wołacz szpadlu szpadle - przykłady:
- (1.1) Jak ziemia jest zamarznięta, nie szpadel, a kilof będzie potrzebny.
- (1.2) W wiadrze mieszczą się dwa szpadle ziemi.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) łopata, sipa, szufla; gw. (Górny Śląsk) ryl, sztecher
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdrobn. szpadelek m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- dolnoniem. spadel[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) spade
- esperanto: (1.1) ŝpato, fosilo
- kaszubski: (1.1) ridel m
- niemiecki: (1.1) Spaten m
- szwedzki: (1.1) spade w
- tuvalu: (1.1) fakaua
- węgierski: (1.1) ásó
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.