okładka (język polski)
okładki (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [ɔˈkwatka], AS: [oku̯atka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu
- (1.2) daw. opaska do włosów
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik okładka okładki dopełniacz okładki okładek celownik okładce okładkom biernik okładkę okładki narzędnik okładką okładkami miejscownik okładce okładkach wołacz okładko okładki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) tekturowa okładka
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. okładzina ż, okładanie n, obłożenie n, okładeczka ż, okład mrz
- czas. okładać ndk., obłożyć dk.
- przym. okładkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cover
- bułgarski: (1.1) корица ż
- czeski: (1.1) vazba ż
- duński: (1.1) omslag n
- esperanto: (1.1) kovrilo
- francuski: (1.1) couverture ż
- hiszpański: (1.1) tapa ż, cubierta ż
- kaszubski: (1.1) obkłôdka ż
- kazachski: (1.1) мұқаба
- norweski (bokmål): (1.1) omslag n
- norweski (nynorsk): (1.1) omslag n
- rosyjski: (1.1) обложка ż
- szwedzki: (1.1) omslag n
- tuvalu: (1.1) fakavaka
- wietnamski: (1.1) (książki) bìa
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.