monsignore (język polski)

wymowa:

(spolszczona) ‹mons-ińjore›

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) tytuł kapelanów, szambelanów i prałatów papieskich

odmiana:

przykłady:

(1.1) „Nie sprzedaję mojej córki - odrzekła - ale przyjmę każdy podarunek, który zechcesz mi, monsignore, ofiarować.” (J. Potocki: Rękopis znaleziony w Saragossie)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) monsinior, msgr

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. mon + wł. signore → mój + pan

uwagi:

tłumaczenia:

• włoski: (1.1) monsignore m

źródła:

monsignore (język włoski)

wymowa:

IPA: /mosiɲˈɲore/

podział przy przenoszeniu wyrazu: mon•si•gno•re

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) monsignore, monsinior

(1.2) przen. żart. szycha, fisza

odmiana:

(1.1-2) lp monsignore; lm monsignori

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. monsignorato m

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. monseigneur < franc. mon + seigneur → mój + pan

uwagi:

źródła: