monsinior (język polski)
- wymowa:
- IPA: [mɔ̃w̃ˈɕĩɲɔr], AS: [mõũ̯śĩńor], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• samogł.+n/m+szczelin.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) monsignore
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik monsinior monsiniorowie / monsiniorzy dopełniacz monsiniora monsiniorów celownik monsiniorowi monsiniorom biernik monsiniora monsiniorów narzędnik monsiniorem monsiniorami miejscownik monsiniorze monsiniorach wołacz monsiniorze monsiniorowie / monsiniorzy depr. M. i W. lm: (te) monsiniory - przykłady:
- (1.1) Świrski, który znał cały Rzym i wszystkich monsiniorów, zaręczył, że potrafi to z łatwością przeprowadzić. (H. Sienkiewicz: Rodzina Połanieckich)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) monsignore, msgr
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: monsignore
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.