prałat (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈprawat], AS: [prau̯at]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rel. wyższy dostojnik w Kościele katolickim; zob. też prałat w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prałat prałaci dopełniacz prałata prałatów celownik prałatowi prałatom biernik prałata prałatów narzędnik prałatem prałatami miejscownik prałacie prałatach wołacz prałacie prałaci - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) godność prałata
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. prałacki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. praelatus (przełożony) [1]
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Religie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prelate
- baskijski: (1.1) prelatu
- hiszpański: (1.1) prelado m
- interlingua: (1.1) prelato
- niemiecki: (1.1) Prälat m
- wilamowski: (1.1) prałāt m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.