kumpelka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kũmˈpɛlka], AS: [kũmpelka], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. dobra koleżanka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kumpelka kumpelki dopełniacz kumpelki kumpelek celownik kumpelce kumpelkom biernik kumpelkę kumpelki narzędnik kumpelką kumpelkami miejscownik kumpelce kumpelkach wołacz kumpelko kumpelki - przykłady:
- (1.1) Baśka to moja dobra kumpelka.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kompanka, kumpela, współtowarzyszka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kumpela ż, kumplostwo n, kumplowanie n, skumplowanie n, zakumplowanie n
- forma męska kumpel mos
- czas. kumplować się ndk., skumplować się dk., zakumplować się dk.
- przym. kumpelski, kumplowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gal pal, galpal
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.