kumpelski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kũmˈpɛlsʲci], AS: [kũmpelsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) pot. dotyczący kumpla i kontaktów z kumplami
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kumpelski kumpelska kumpelskie kumpelscy kumpelskie dopełniacz kumpelskiego kumpelskiej kumpelskiego kumpelskich celownik kumpelskiemu kumpelskiej kumpelskiemu kumpelskim biernik kumpelskiego kumpelski kumpelską kumpelskie kumpelskich kumpelskie narzędnik kumpelskim kumpelską kumpelskim kumpelskimi miejscownik kumpelskim kumpelskiej kumpelskim kumpelskich wołacz kumpelski kumpelska kumpelskie kumpelscy kumpelskie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) układ kumpelski
- synonimy:
- (1.1) kumplowski, koleżeński, przyjacielski, partnerski
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kumpel m, kumpela ż, kumpelka ż, kumplostwo n, kumplowanie n, skumplowanie n, zakumplowanie n
- czas. kumplować się ndk., skumplować się dk., zakumplować się dk.
- przym. kumplowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kumpel + -ski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.