kumplostwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kũmˈplɔstfɔ], AS: [kũmplostfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pot. przyjazne stosunki między kumplami[1]
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik kumplostwo dopełniacz kumplostwa celownik kumplostwu biernik kumplostwo narzędnik kumplostwem miejscownik kumplostwie wołacz kumplostwo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) koleżeństwo, przyjaźń, zażyłość
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kumpel m, kumpela ż, kumpelka ż, kumplowanie n, skumplowanie n, zakumplowanie n
- czas. kumplować się ndk., skumplować się dk., zakumplować się dk.
- przym. kumpelski, kumplowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: przyjaźń
- źródła:
- ↑
Hasło „kumplostwo” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.