kotny (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) wet. zootechn. o niektórych samicach zwierząt: będący w ciąży, spodziewający się potomstwa

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	kotny		kotna	kotne	kotni	kotne
dopełniacz	kotnego		kotnej	kotnego	kotnych
celownik	kotnemu		kotnej	kotnemu	kotnym
biernik	kotnego	kotny	kotną	kotne	kotnych	kotne
narzędnik	kotnym		kotną	kotnym	kotnymi
miejscownik	kotnym		kotnej	kotnym	kotnych
wołacz	kotny		kotna	kotne	kotni	kotne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Nasza kotka jest kotna, wkrótce będzie miała młode.

(1.1) Nie wiem po czym poznać, że gupik jest kotny.

(1.1) W małżeństwie jak się pokłócą, będzie tam albo psie złe, albo diabeł kotny.^[1]

(1.1) Gdyby nie to, że był kocur, nie kocica, można by pomyśleć, że kotny i kocięta go tak rozepchały.^[2]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ciężarny, brzemienny, w ciąży

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. okocenie n, kot mos/mzw

czas. kocić się ndk., okocić się dk., wykocić się dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. kocić + -ny

uwagi:

(1.1) zobacz też: cielny • szczenny • źrebny

tłumaczenia:

• łaciński: (1.1) fordus

źródła: