kawalerowanie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od kawalerować
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik kawalerowanie dopełniacz kawalerowania celownik kawalerowaniu biernik kawalerowanie narzędnik kawalerowaniem miejscownik kawalerowaniu wołacz kawalerowanie - przykłady:
- (1.1) To był też moment, kiedy rozstałem się z partnerką, z którą mam dwójkę dzieci - mogłem więc bez przeszkód rozstać się z pracą, dawnym stylem życia i wrócić do kawalerowania i eksperymentowania – opowiada[1].
- (1.1) Dziś… żenię się. Koniec kawalerowania, czas założyć obrączkę na palec i kontynuować to, co zacząłem równo 4 lata temu[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kawalerować ndk.
- rzecz. kawalerstwo n, kawaler m, kawalerka ż
- przym. kawalerski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.