kapeć (język polski)
kapcie (1.1)
kapeć (1.2)
- wymowa:
- , IPA: [ˈkapɛʨ̑], AS: [kapeć]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
- (1.1) obuw. obuwie używane tylko w domu
- (1.2) pot. przedziurawiona opona pneumatyczna lub dętka
- (1.3) pot. posp. suchość w gardle[1]
- (1.4) slang. uczn. ocena niedostateczna[2]
- (1.5) slang. młodz. noga[2]
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) slang. młodz. człowiek donoszący na innych[2]
- (2.2) slang. uczn. pracownik szkoły zajmujący się zaprowadzaniem porządku; woźny[2]
- (2.3) slang. młodz. osoba w podeszłym wieku[2]
- (2.4) slang. młodz. chłopak nieurodziwy[2]
- odmiana:
- (1.1-5)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kapeć kapcie dopełniacz kapcia kapci celownik kapciowi kapciom biernik kapcia / kapeć kapcie narzędnik kapciem kapciami miejscownik kapciu kapciach wołacz kapciu kapcie - (2.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kapeć kapcie dopełniacz kapcia kapci celownik kapciowi kapciom biernik kapcia kapci narzędnik kapciem kapciami miejscownik kapciu kapciach wołacz kapciu kapcie - przykłady:
- (1.1) Po domu zwykle chodzę w kapciach.
- (1.2) Spóźniłem się do pracy, bo złapałem kapcia.
- (1.3) Muszę się napić, bo mam w pysku kapcia.
- (1.4) Słyszałeś, że on znowu dostał kapcia z polaka?
- (1.5) Uważaj, bo zaraz ci przywalę z kapcia!
- (2.4) W klasie pojawił się nowy koleś – straszny kapeć.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) złapać kapcia
- synonimy:
- (1.1) bambosz, ciaput, reg. ciap; reg. pozn. papeć, papuć, reg. krak. pantofel, reg. śl. laczek, laciek; klapek
- (1.2) flak, guma, laczek
- (1.5) trampek
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) obuwie; pantofel domowy
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kapcioszek mrz, kapciowy mos
- przym. kapciowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
- (1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Slang motoryzacyjny
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: opona
- angielski: (1.1) slipper
- arabski: (1.1) شبشب m, بابوج m, خف m, algier. arab. بشماق
- duński: (1.1) hjemmesko w, sutsko w, futsko w
- esperanto: (1.1) pantoflo
- francuski: (1.1) pantoufle ż, chausson m
- hiszpański: (1.1) pantufla ż, zapatilla ż, babucha ż
- kataloński: (1.1) plantofa ż
- niemiecki: (1.1) Pantoffel m, Hausschuh m, Patschen m; (1.2) Patschen m, Reifenpanne ż
- nowogrecki: (1.1) παντούφλα ż, παντόφλα ż
- rosyjski: (1.1) тапка ż
- turecki: (1.1) terlik
- ukraiński: (1.1) ка́пець m, pot. та́почка ż
- wilamowski: (1.1) papuć m, pantöffl̥ m
- włoski: (1.1) ciabatta ż, pantofola ż, pianella ż
- źródła:
- ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3, s. 127.
- 1 2 3 4 5 6 Hasło „kapeć” w: Małgorzata Kasperczak, Monika Rzeszutek, Joanna Smól, Halina Zgółkowa, Nowy słownik gwary uczniowskiej, red. Halina Zgółkowa, Wydawnictwo EUROPA, Wrocław 2004, ISBN 83-88962-71-X, s. 154.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.