ciabatta (język włoski)

ciabatte (1.1)

wymowa:

IPA: /ʧa.ˈbat.ta/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kapeć, papuć, pantofel (domowy)

(1.2) kapeć, znoszony but

(1.3) przen. (o rzeczy) grat, gruchot, rupieć

(1.4) przen. (o człowieku) grat, gruchot

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: ciabattare

(2.2) 2. os. lp, tryb rozkazujący (imperativo) od: ciabattare

odmiana:

(1.1-4) lp ciabatta; lm ciabatte

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) babbuccia, pantofola, pianella

(1.3) carcassa, catorcio, rottame

(1.4) cadavere, carcassa, cesso, rottame, rudere

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. acciabattamento m, acciabattatura ż, acciabattio m, acciabattone m, ciabattaio m, ciabattata ż, ciabatteria ż, ciabattino m, ciabattone m

czas. acciabattare, ciabattare, sciabattare

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: