kabaretowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkabarɛˈtɔvɨ], AS: [kabaretovy], zjawiska fonetyczne: akc. pob.;
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany kabaretem, dotyczący kabaretu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kabaretowy kabaretowa kabaretowe kabaretowi kabaretowe dopełniacz kabaretowego kabaretowej kabaretowego kabaretowych celownik kabaretowemu kabaretowej kabaretowemu kabaretowym biernik kabaretowego kabaretowy kabaretową kabaretowe kabaretowych kabaretowe narzędnik kabaretowym kabaretową kabaretowym kabaretowymi miejscownik kabaretowym kabaretowej kabaretowym kabaretowych wołacz kabaretowy kabaretowa kabaretowe kabaretowi kabaretowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Niewiele też zachowało się z jego spuścizny kabaretowej – nigdy jej nie wydawał, ocalała najwyżej w aktorskich odpisach i w pamięci widzów.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) piosenka / scena kabaretowa • skecz / występ / festiwal / program / numer kabaretowy • artysta kabaretowy
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kabaret m, kabarecik m, kabareciarz m, kabaretka ż, kabareton m
- przysł. kabaretowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. kabaret + -owy
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) кабаретен
- włoski: (1.1) di cabaret, cabarettistico
- źródła:
- ↑ Janina Kumaniecka, Saga rodu Słonimskich, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.