kabareciarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkabaˈrɛʨ̑aʃ], AS: [kabarećaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba zajmująca się tworzeniem kabaretu; artysta kabaretowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kabareciarz kabareciarze dopełniacz kabareciarza kabareciarzy celownik kabareciarzowi kabareciarzom biernik kabareciarza kabareciarzy narzędnik kabareciarzem kabareciarzami miejscownik kabareciarzu kabareciarzach wołacz kabareciarzu kabareciarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kabarecista
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kabaret, kabareton, kabaretki
- przym. kabaretowy, kabareciarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- interlingua: (1.1) cabaretero
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.