körun (język wilamowski)

körun (1.1)

köruna (1.3)

körun (1.5)

körun (1.7)

körun (1.9)

körun (1.10)

körun (1.12)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

korün

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) korona, atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)^[1]

(1.2) jedn. monet. korona, waluta w Skandynawii^[1]

(1.3) jedn. monet. korona, waluta w Czechach^[1]

(1.4) jedn. monet. daw. korona, waluta w Czechosłowacji, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech^[1]

(1.5) bot. korona, część drzewa składająca się z gałęzi^[1]

(1.6) stomat. korona, metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębie^[1]

(1.7) muz. korona, element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość^[1]

(1.8) korona, monarchia^[1]

(1.9) bot. korona, Fritillaria L.^[2], rodzaj roślin z rodziny liliowatych^[1]

(1.10) środ. kosmet. korona, rodzaj koka wykonany z warkoczy upiętych dookoła głowy^[1]

(1.11) bot. korona, wewnętrzna część okwiatu złożona z płatków^[1]

(1.12) bud. korona, górna część tamy, obwałowania lub murów obronnych^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: