muzyczny (język polski)

wymowa:

IPA: [muˈzɨʧ̑nɨ], AS: [muzyčny] ​

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	muzyczny		muzyczna	muzyczne	muzyczni	muzyczne
dopełniacz	muzycznego		muzycznej	muzycznego	muzycznych
celownik	muzycznemu		muzycznej	muzycznemu	muzycznym
biernik	muzycznego	muzyczny	muzyczną	muzyczne	muzycznych	muzyczne
narzędnik	muzycznym		muzyczną	muzycznym	muzycznymi
miejscownik	muzycznym		muzycznej	muzycznym	muzycznych
wołacz	muzyczny		muzyczna	muzyczne	muzyczni	muzyczne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Na ścianie wisi duży plakat muzyczny.

składnia:

kolokacje:

(1.1) instrument muzyczny

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. muzyczka ż, muzyk m, muzyka ż, muzykowanie n, muzykant mos, muzyczność ż, muzykalność ż

przysł. muzycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. muzyka + -ny

uwagi:

por. muzykalny

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) music, musical
• baskijski: (1.1) musikal
• białoruski: (1.1) музычны
• bułgarski: (1.1) музикален
• czeski: (1.1) hudební
• duński: (1.1) w złożeniach musik-
• esperanto: (1.1) muzika
• gudźarati: (1.1) સંગીતનું (saṅgītanuṁ)
• hiszpański: (1.1) musical
• kaszubski: (1.1) mùzyczny
• kataloński: (1.1) musical
• łaciński: (1.1) musicus
• niemiecki: (1.1) w złożeniach Musik-
• pendżabski: (1.1) ਸੰਗੀਤਮਈ (saṃgītamaī)
• rosyjski: (1.1) музыкальный
• rumuński: (1.1) muzical
• słowacki: (1.1) hudobný
• szwedzki: (1.1) musisk
• ukraiński: (1.1) музичний
• węgierski: (1.1) zenei
• włoski: (1.1) musicale, di musica, della musica

źródła: