jebaniec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [jɛˈbãɲɛʦ̑], AS: [i ̯ebãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) wulg. głupi lub podły mężczyzna
- (1.2) wulg. ktoś zadziwiający, budzący podziw
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jebaniec jebańcy dopełniacz jebańca jebańców celownik jebańcowi jebańcom biernik jebańca jebańców narzędnik jebańcem jebańcami miejscownik jebańcu jebańcach wołacz jebańcu jebańcy depr. M. i W. lm: (te) jebańce - przykłady:
- (1.1) Ten jebaniec nas zakapował.
- (1.2) Patrz jaki jebaniec, zeskoczył z dachu!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jebanie n, jebak mzw/mos
- czas. dojebać, jebać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od jebać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.