podziw (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɔʥ̑if], AS: [poʒ́if], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- (1.1) podziw dla kogoś (D.)[2]
- kolokacje:
- (1.1) budzić / wzbudzać / wyrażać / zyskać podziw • głęboki / szczery podziw • patrzeć z podziwem
- synonimy:
- (1.1) zachwyt; pot. ochy i achy
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) uczucie
- hiponimy:
- (1.1) fascynacja, uwielbienie
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. podziwianie n, dziwaczek mos/mrz
- czas. podziwiać ndk.
- związki frazeologiczne:
- nad podziw • nie móc wyjść z podziwu • szmer podziwu • ktoś nie znajduje słów podziwu
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) admiration
- arabski: (1.1) إعجاب m (i`ǧāb)
- bułgarski: (1.1) възторг m, възхищение n
- chiński standardowy: (1.1) 钦佩 (qīnpèi)
- chorwacki: (1.1) divljenje n
- czeski: (1.1) obdiv m
- duński: (1.1) beundring w
- esperanto: (1.1) admiro
- estoński: (1.1) imetlus
- fiński: (1.1) ihailu
- francuski: (1.1) admiration, émerveillement
- hebrajski: (1.1) הערצה ż (ha'aratsa)
- hindi: (1.1) तारीफ़ ż (tārīf)
- hiszpański: (1.1) admiración ż
- ido: (1.1) admiro
- japoński: (1.1) 称賛, 感嘆
- kataloński: (1.1) admiració ż
- koreański: (1.1) 감탄
- litewski: (1.1) susižavėjimas m
- luksemburski: (1.1) Bewonnerung ż
- łaciński: (1.1) admiratio ż
- łotewski: (1.1) apbrīna ż
- niderlandzki: (1.1) bewondering ż
- niemiecki: (1.1) Bewunderung ż
- norweski (bokmål): (1.1) beundring m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) beundring ż
- norweski (riksmål): (1.1) beundring w
- nowogrecki: (1.1) θαυμασμός m (thavmasmós)
- portugalski: (1.1) admiração ż
- rosyjski: (1.1) восхищение n
- rumuński: (1.1) admirație ż
- serbski: (1.1) дивљење / divljenje ż
- słowacki: (1.1) obdiv m
- słoweński: (1.1) občudovanje n
- szwedzki: (1.1) beundran w
- turecki: (1.1) hayranlık
- ukraiński: (1.1) подив m
- węgierski: (1.1) csodálat
- wietnamski: (1.1) sự khâm phục
- włoski: (1.1) ammirazione ż, magnificazione ż
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.