frank (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jedn. monet. pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik frank franki dopełniacz franka franków celownik frankowi frankom biernik franka franki narzędnik frankiem frankami miejscownik franku frankach wołacz franku franki - przykłady:
- (1.1) Jeżeli kto kupuje sześć koszul po dwa franki sztuka, ma zapłacić dwanaście franków[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) frank albański / belgijski / burundyjski / CFA / dżibutyjski / francuski / gwinejski / komoryjski / kongijski / luksemburski / malgaski / malijski / rwandyjski / szwajcarski / tunezyjski
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. frankowiczka ż, frankista mos, frankowicz mos, frankownica ż
- przym. frankowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. franc, od napisu na średniowiecznej monecie francuskiej[2]
- uwagi:
- zob. też frank w Wikipedii
- (1.1) zobacz też: BEF • CHF • LUF • FRF
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) franc
- arabski: (1.1) فرنك m
- baskijski: (1.1) franko
- bułgarski: (1.1) франк m
- duński: (1.1) franc w
- esperanto: (1.1) franko
- francuski: (1.1) franc
- hiszpański: (1.1) franco m
- interlingua: (1.1) franco
- jidysz: (1.1) פֿראַנק m (frank)
- kataloński: (1.1) franc m
- niemiecki: (1.1) Franc m, Franken m
- rosyjski: (1.1) франк m
- ukraiński: (1.1) франк m
- węgierski: (1.1) frank
- włoski: (1.1) franco m
- źródła:
- ↑ S. Żeromski: Nawracanie Judasza
- ↑ Hasło „frank” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
frank (język angielski)

franks (2.1)

frank (2.2)

frank (2.4)

franked (3.1) mail
przymiotnik
- (1.1) szczery
rzeczownik
- (2.1) kulin. parówka frankfurterka
- (2.2) ornit. bryt. czapla siwa
- (2.3) jedn. monet. frank
- (2.4) ofrankowanie (stempel zamiast znaczka pocztowego)
czasownik
- (3.1) frankować
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) May I be frank with you? → Mogę być z tobą szczery?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) honest
- (2.2) grey heron, Grey Heron
- (2.3) franc
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. frankly
- rzecz. frankness
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
frank (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) jedn. monet. frank
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik frank franky dopełniacz franku franků celownik franku frankům biernik frank franky wołacz franku franky miejscownik franku francích narzędnik frankem franky - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. frankový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
frank (język niemiecki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przest. bezpośredni, otwarty, szczery
- odmiana:
- (1.1)
(zob. deklinacja przymiotnikowa) liczba pojedyncza liczba mnoga przypadek deklinacja m ż n m ż n Nom. słaba
mieszana
mocnader franke
ein franker
frankerdie franke
eine franke
frankedas franke
ein frankes
frankesdie franken
franken
frankeGen. słaba
mieszana
mocnades franken
eines franken
frankender franken
einer franken
frankerdes franken
eines franken
frankender franken
franken
frankerDat. słaba
mieszana
mocnadem franken
einem franken
frankemder franken
einer franken
frankerdem franken
einem franken
frankemden franken
franken
frankenAkk. słaba
mieszana
mocnaden franken
einen franken
frankendie franke
eine franke
frankedas franke
ein frankes
frankesdie franken
franken
franke - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- frank und frei
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
frank (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) jedn. monet. frank[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik frank franky dopełniacz franku frankov celownik franku frankom biernik frank franky miejscownik franku frankoch narzędnik frankom frankmi
frankami - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Fransko n, Frank m, Frankyňa ż
- przym. franský, frankový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „frank” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.
frank (język węgierski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) jedn. monet. frank
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.