deklinacja mocna (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja ˈmɔʦ̑na], AS: [deklʹĩnacʹi ̯a mocna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński
- (1.1) gram. rodzaj odmiany przez przypadki w gramatykach niektórych języków, np. niemieckim, islandzkim
- odmiana:
- (1.1) związek zgody;
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik deklinacja mocna deklinacje mocne dopełniacz deklinacji mocnej deklinacji mocnych celownik deklinacji mocnej deklinacjom mocnym biernik deklinację mocną deklinacje mocne narzędnik deklinacją mocną deklinacjami mocnymi miejscownik deklinacji mocnej deklinacjach mocnych wołacz deklinacjo mocna deklinacje mocne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) deklinacja
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: deklinacja słaba • deklinacja mocna • deklinacja mieszana
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) starke Deklination ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.