frankowicz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) publ. ekon. neol. osoba, która zaciągnęła kredyt powiązany z kursem franka szwajcarskiego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik frankowicz frankowicze dopełniacz frankowicza frankowiczów celownik frankowiczowi frankowiczom biernik frankowicza frankowiczów narzędnik frankowiczem frankowiczami miejscownik frankowiczu frankowiczach wołacz frankowiczu frankowicze - przykłady:
- (1.1) Frankowicze apelują do Rzecznika Praw Obywatelskich, by przygotował w ich imieniu negocjacje z organami rządowymi[1].
- (1.1) Rząd chce ulżyć „frankowiczom”[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kredytobiorca
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. frank mrz, frankista mos, frankowanie n, frankownica ż, ofrankowanie n, ofrankowywanie n
- forma żeńska frankowiczka ż
- czas. frankować ndk., ofrankować dk., ofrankowywać ndk.
- przym. frankowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. frank + -owicz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Frankowicze zapowiadają protesty. Żądają pomocy ze strony rządu, wiadomości.wp.pl
- ↑ „Rząd próbuje pomagać "frankowiczom". Internauci: To będzie dłuższe więzienie”, kontakt24.tvn24.pl
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.