ekwilibrystyka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛkfʲilʲiˈbrɨstɨka], AS: [ekfʹilʹibrystyka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. na 3 syl.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zachowywanie równowagi w trudnych warunkach, np. na linie
- (1.2) zręczne wypowiadanie się
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ekwilibrystyka dopełniacz ekwilibrystyki celownik ekwilibrystyce biernik ekwilibrystykę narzędnik ekwilibrystyką miejscownik ekwilibrystyce wołacz ekwilibrystyko - przykłady:
- (1.1) Czytam kronikę sekcji ekwilibrystyki rowerowej na monocyklach.
- (1.2) Cała ekwilibrystyka tego wykładu stanie nam w oczach dopiero, gdy skonstatujemy, że…
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ekwilibrysta m, ekwilibrystka ż
- przym. ekwilibrystyczny
- przysł. ekwilibrystycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) acrobatics
- bułgarski: (1.1) еквилибристика ż
- duński: (1.1) balancekunst w
- niemiecki: (1.1) Äquilibristik ż
- rosyjski: (1.1) эквилибристика ż
- ukraiński: (1.1) еквілібристика ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.