monocykl (język polski)
monocykl (1.1)
- wymowa:
- IPA: [mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥], AS: [mõnocykl̦], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rower z jednym kołem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik monocykl monocykle dopełniacz monocykla / monocyklu[1] monocykli / monocyklów celownik monocyklowi monocyklom biernik monocykl monocykle narzędnik monocyklem monocyklami miejscownik monocyklu monocyklach wołacz monocyklu monocykle - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rower jednokołowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. monocyklista m, monocyklistka ż, monocykliczność ż
- przym. monocykliczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Kolarstwo
- zobacz też: bicykl • tricykl • kwadrycykl • welocyped
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) unicycle
- arabski: (1.1) دراجة أحادية
- baskijski: (1.1) monoziklo
- chiński standardowy: (1.1) 獨輪車
- czeski: (1.1) jednokolka ż, monocykl m
- duński: (1.1) unicykel w, ethjulet cykel w
- esperanto: (1.1) unuciklo
- fiński: (1.1) yksipyöräinen
- francuski: (1.1) monocycle m
- hebrajski: (1.1) חד-אופן
- hiszpański: (1.1) monociclo m
- islandzki: (1.1) einhjól n
- japoński: (1.1) 一輪車
- kataloński: (1.1) monocicle
- koreański: (1.1) 외발자전거
- luksemburski: (1.1) eerad
- niderlandzki: (1.1) eenwieler m
- niemiecki: (1.1) Einrad n
- norweski (bokmål): (1.1) etthjulssykkel m
- perski: (1.1) یکچرخه
- portugalski: (1.1) : monociclo m
- rosyjski: (1.1) моноцикл
- słoweński: (1.1) monokolo
- szwedzki: (1.1) enhjuling w
- turecki: (1.1) : tekteker
- węgierski: (1.1) egykerekű
- włoski: (1.1) monociclo m
- źródła:
- ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
monocykl (język czeski)
monocykl (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) monocykl
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik monocykl monocykly dopełniacz monocyklu monocyklů celownik monocyklu monocyklům biernik monocykl monocykly wołacz monocykle monocykly miejscownik monocyklu monocyklech narzędnik monocyklem monocykly - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jednokolka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.