jednokołowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌjɛdnɔkɔˈwɔvɨ], AS: [i ̯ednokou̯ovy], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który ma jedno koło
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik jednokołowy jednokołowa jednokołowe jednokołowi jednokołowe dopełniacz jednokołowego jednokołowej jednokołowego jednokołowych celownik jednokołowemu jednokołowej jednokołowemu jednokołowym biernik jednokołowego jednokołowy jednokołową jednokołowe jednokołowych jednokołowe narzędnik jednokołowym jednokołową jednokołowym jednokołowymi miejscownik jednokołowym jednokołowej jednokołowym jednokołowych wołacz jednokołowy jednokołowa jednokołowe jednokołowi jednokołowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Do ręcznego transportu paliwa służą jednokołowe taczki lub dwukołowe wózki[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. jednokółka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) unurada
- hiszpański: (1.1) de una rueda
- nowogrecki: (1.1) μονότροχος
- słowacki: (1.1) jednokolesový
- ukraiński: (1.1) одноколісний
- źródła:
- ↑ K. Krygier, T. Klinke, J. Sewerynik, Ogrzewnictwo. Wentylacja. Klimatyzacja, 2007.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.