dyplomatka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɨplɔ̃ˈmatka], AS: [dyplõmatka], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. szykowna teczka, zwykle na dokumenty
- (1.2) kraw. rodzaj płaszcza o długich wąskich klapach
- (1.3) polit. wysoka urzędniczka zajmująca się sprawami zagranicznymi lub działająca za granicą
- (1.4) przen. pot. kobieta taktowna
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dyplomatka dyplomatki dopełniacz dyplomatki dyplomatek celownik dyplomatce dyplomatkom biernik dyplomatkę dyplomatki narzędnik dyplomatką dyplomatkami miejscownik dyplomatce dyplomatkach wołacz dyplomatko dyplomatki - przykłady:
- (1.4) Wśród ludzi, którzy mnie znają uchodzę za wyjątkową dyplomatkę. Szkoda, że poznałeś mnie od gorszej strony.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dyplomacja ż, dyplomatyczność ż, dyplomatyka ż
- forma męska dyplomata m
- przym. dyplomatyczny
- przysł. dyplomatycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dyplomata + -ka < franc. diplomate < łac. diploma < gr. δίπλωμα → złożony dokument
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3-4) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: dyplomata
- białoruski: (1.1) дыпламат m; (1.3) дыпламатка ż; (1.4) дыпламатка ż
- niemiecki: (1.1) Aktentasche ż; (1.3) Diplomatin ż
- rosyjski: (1.1) дипломат m
- słoweński: (1.3) diplomatka ż
- wilamowski: (1.3) diplomatyn ż
- włoski: (1.3) diplomatica ż; (1.4) diplomatica ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.