urzędniczka (język polski)
.jpg.webp)
urzędniczka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌuʒɛ̃ndʲˈɲiʧ̑ka], AS: [užẽndʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta pracująca w urzędzie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik urzędniczka urzędniczki dopełniacz urzędniczki urzędniczek celownik urzędniczce urzędniczkom biernik urzędniczkę urzędniczki narzędnik urzędniczką urzędniczkami miejscownik urzędniczce urzędniczkach wołacz urzędniczko urzędniczki - przykłady:
- (1.1) Byłam dziś w skarbówce i bardzo miła urzędniczka pomogła mi wypełnić PIT.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. urząd m, urzędas m, urzędowanie n, urzędowość ż
- forma męska urzędnik m
- czas. urzędować
- przym. urzędniczy, urzędowy
- przysł. urzędowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: biurwa
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: urzędnik
- bułgarski: (1.1) чиновничка ż
- esperanto: (1.1) oficistino
- niemiecki: (1.1) Beamtin ż
- szwedzki: (1.1) tjänstekvinna w
- wilamowski: (1.1) byaomteryn ż
- włoski: (1.1) impiegata ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.