urzędowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ], AS: [užẽndovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący urzędu
- (1.2) oficjalnie przyjęty
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik urzędowy urzędowa urzędowe urzędowi urzędowe dopełniacz urzędowego urzędowej urzędowego urzędowych celownik urzędowemu urzędowej urzędowemu urzędowym biernik urzędowego urzędowy urzędową urzędowe urzędowych urzędowe narzędnik urzędowym urzędową urzędowym urzędowymi miejscownik urzędowym urzędowej urzędowym urzędowych wołacz urzędowy urzędowa urzędowe urzędowi urzędowe - przykłady:
- (1.2) Językiem urzędowym Wielkiej Brytanii jest angielski.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. urzędas m, urzędowość ż, urzędnik m, urzędniczka ż, urząd mrz
- przysł. urzędowo
- czas. urzędować ndk.
- przym. urzędniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.2) zyrtar
- angielski: (1.2) official
- arabski: (1.2) رسمي
- baskijski: (1.2) ofizial
- czeski: (1.1) úřední; (1.2) úřední
- duński: (1.2) officiel
- esperanto: (1.2) oficiala
- hiszpański: (1.1) oficial; (1.2) oficial
- niemiecki: (1.1) behördlich, offiziell
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1-2)
- rosyjski: (1.1) служебный; (1.2) официальный
- słowacki: (1.1) úradný; (1.2) úradný
- szwedzki: (1.2) officiell
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.