duiken (język niderlandzki)
- wymowa:
- IPA: [ˈdœy̯kə(n)], [doːk], [ɣəˈdoːkə(n)]
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) pływać, nurkować (poruszać się głęboko pod wodą)
- (1.2) nurkować (skakać do wody)
- (1.3) zanurkować, szybko poruszać się w dół
- (1.4) rzucać się
rzeczownik, forma fleksyjna
- (2.1) lm od zob. duik
- odmiana:
- Aneks:Język niderlandzki - koniugacja mocna klasa II, typ "duiken"
- przykłady:
- (1.1) Zij duiken vaak in de Rode Zee. → Oni często nurkują w Morzu Czerwonym.
- (1.2) De kinderen leren van de springplank in het water te duiken. → Dzieci uczą się nurkować skacząc z deski.
- (1.3) Het vliegtuig dook naar beneden. → Samolot zanurkował w dół.
- (1.4) De keeper dook naar de bal. → Bramkarz rzucił się na piłkę.
- składnia:
- kolokacje:
- (1) diepzeeduiken • induiken • naduiken • onderduiken • ontduiken • opduiken • wegduiken
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. duiker, duiksport
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.