drań (język polski)

wymowa:

IPA: [drãɲ], AS: [drãń], zjawiska fonetyczne: nazal. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pejor. mężczyzna podły, niegodziwy, zły, nikczemny

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	drań	dranie
dopełniacz	drania	drani / draniów
celownik	draniowi	draniom
biernik	drania	drani / draniów
narzędnik	draniem	draniami
miejscownik	draniu	draniach
wołacz	draniu	dranie

przykłady:

(1.1) Nic mi w życiu nie wychodzi! Mężczyźni, których kochałam, okazali się wszyscy draniami! Zostałam sama, bez oparcia, bez zawodu… Ty jeden byłeś dla mnie dobry!^[1]

składnia:

kolokacje:

(1.1) paskudny / podły / wyrachowany / zimny drań

synonimy:

(1.1) łajdak, łotr, łobuz, nicpoń, niegodziwiec, nikczemnik, szubrawiec; pogard. kanalia, kreatura; pot. bydlak, bydlę, gad, gadzina, gnida, padalec, parszywiec, plugawiec, podlec, swołocz, szuja, ścierwo, świnia; reg. sobaka; slang. wredol; posp. sukinkot, łachudra; wulg. skurwiel, skurwysyn, sukinsyn; eufem. skurczybyk, skurkowaniec; gw. (Śląsk Cieszyński) łazynga, ożygon, pieróńszczok

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. draństwo n

przym. drański

związki frazeologiczne:

kawał drania • zimny drań

etymologia:

(1.1) ros. дрянь^[2][3].

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) rascal, stinker, blackguard, scoundrel, bastard, buster
• białoruski: (1.1) дрэнь, паскуда, (kanalia) шэльма, быдла, гад, гадзіна, гніда, падла, падлюга, паршывец, нягоднік, сволач, свалата, сцерва, сьвіння, сабака, сукін кот, сукін сын
• boloński: (1.1) strånz m
• esperanto: (1.1) kanajlo
• górnołużycki: (1.1) lumpak m
• hiszpański: (1.1) bribón, canalla
• kalabryjski: (1.1) baialàrdu, strunzu
• kataloński: (1.1) brètol m
• neapolitański: (1.1) strunz m
• niemiecki: (1.1) Ratte ż, rub. miese Ratte ż
• słowacki: (1.1) lajdák m, nedbanlivec m
• wenecki: (1.1) stronso m
• włoski: (1.1) cialtrone m, canaglia ż, farabutto m, lazzarone m, stronzo m

źródła: