parszywiec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [parˈʃɨvʲjɛʦ̑], AS: [paršyvʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) obraź. człowiek podły[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik parszywiec parszywcy dopełniacz parszywca parszywców celownik parszywcowi parszywcom biernik parszywca parszywców narzędnik parszywcem parszywcami miejscownik parszywcu parszywcach wołacz parszywcu parszywcy depr. M. i W. lm: (te) parszywce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bydlę, gnida, łajdak, łotr, łachudra, kanalia, menda, padalec, plugawiec, skurczybyk, sobaka, swołocz, szuja, szubrawiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. parszywieć ndk.
- przym. parszywy
- przysł. parszywie
- rzecz. parch mos/mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) stinker, stinkard
- białoruski: (1.1) паршывец m
- niemiecki: (1.1) Schuft m, Schurke m
- rosyjski: (1.1) паршивец m
- ukraiński: (1.1) паршивець m
- źródła:
- ↑
Hasło „parszywiec” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.