czernieć (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. poczernieć lub sczernieć)

(1.1) stawać się czarnym
(1.2) wyróżniać się czarnym lub ciemnym kolorem na jaśniejszym tle
odmiana:
(1.1-2) koniugacja III
przykłady:
(1.1) Zdradliwie i jadowicie szerzyła się ta zaraza zmierzchu wokoło, szła od rzeczy do rzeczy, a czego dotknęła, to wnet butwiało, czerniało, rozpadało się w próchno[1].
(1.2) Na środku cmentarza czerniała połać gołej ziemi[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) czernić się
(1.2) czernić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czarny mos/mrz, czerń ż
przym. czarny, czarnawy, czarniawy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. czarny + -eć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bruno Schulz, Sklepy cynamonowe, 1933, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Mariusz Kaszyński, Rytuał, 2008, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.