ciupas (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʨ̑upas], AS: [ćupas], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) daw. odsyłanie winowajców pod strażą do aresztu (więzienia) lub innego określonego miejsca (np. granicy)
- (1.2) środ. tępy uczeń
- (1.3) środ. pechowy uczeń
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ciupa ż
- przysł. ciupasem
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- fonetycznie zniekształcone st.pol. szupas od niem. Schubpass[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 45.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.