bumelanctwo (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbũmɛˈlãnʦ̑tfɔ], AS: [bũmelãnctfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) wymigiwanie się od pracy, opuszczając ją bądź zaniedbując poprzez marnowanie na inne rzeczy czasu na nią przeznaczonego
- odmiana:
- (1.1) blm;
przypadek liczba pojedyncza mianownik bumelanctwo dopełniacz bumelanctwa celownik bumelanctwu biernik bumelanctwo narzędnik bumelanctwem miejscownik bumelanctwie wołacz bumelanctwo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bumelka, lenistwo, leserstwo, leserka, nieróbstwo, nygusostwo, próżniactwo
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) bezczynność
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bumelka ż, bumelowanie n, bumelant m, bumelantka ż
- czas. bumelować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.