bezczynność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɛʃˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑], AS: [beščỹ•ność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.• nazal.• gemin.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) brak aktywności
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik bezczynność dopełniacz bezczynności celownik bezczynności biernik bezczynność narzędnik bezczynnością miejscownik bezczynności wołacz bezczynności - przykłady:
- (1.1) Bezczynność wpływa ujemnie na zdrowie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) skarga na bezczynność organu
- synonimy:
- (1.1) nicnierobienie; poet. bezczyn
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) bierność
- hiponimy:
- (1.1) lenistwo
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bezczyn m
- przym. bezczynny
- przysł. bezczynnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) inaction, idleness
- arabski: (1.1) بطالة ż
- białoruski: (1.1) бяздзейнасць ż, безрабоцце n
- francuski: (1.1) inactivité
- hiszpański: (1.1) ocio m, inactividad ż
- kataloński: (1.1) desídia ż
- kazachski: (1.1) әрекетсіздік
- litewski: (1.1) neveikimas
- nowogrecki: (1.1) αδράνεια ż
- rosyjski: (1.1) бездеятельность ż, бездейственность ż, бездействие n, пассивность ż
- sanskryt: (1.1) अकर्मन्
- ukraiński: (1.1) бездіяльність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.