bierność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbʲjɛrnɔɕʨ̑], AS: [bʹi ̯erność], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) brak inicjatywy
- (1.2) chem. niewchodzenie w reakcje chemiczne
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik bierność dopełniacz bierności celownik bierności biernik bierność narzędnik biernością miejscownik bierności wołacz bierności - przykłady:
- (1.1) To oczywiste, że należy sprzeciwiać się niesprawiedliwości i bierności.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) apatia, apatyczność, bezczynność, bezwolność, gnuśność, indyferentyzm, indyferencja, obojętność, pasywność
- (1.2) obojętność
- antonimy:
- (1.1) aktywność, dynamiczność, dynamizm, energiczność, inicjatywność
- (1.2) aktywność
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. biernik m
- przym. bierny
- przysł. biernie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) passivity; (1.2) inactivity
- arabski: (1.1) سلبية ż
- estoński: (1.1) passiivsus; (1.2) inertsus
- francuski: (1.1) passivité ż
- hiszpański: (1.1) pasividad ż
- nowogrecki: (1.1) παθητικότητα ż
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- rosyjski: (1.1) пассивность ż, бездеятельность ż
- ukraiński: (1.1) бездіяльність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.