bumelowanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌbũmɛlɔˈvãɲɛ], AS: [bũmelovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od bumelować; wymigiwanie się od pracy, opuszczając ją bądź zaniedbując poprzez marnowanie na inne rzeczy czasu na nią przeznaczonego
- odmiana:
- (1.1) blm;
przypadek liczba pojedyncza mianownik bumelowanie dopełniacz bumelowania celownik bumelowaniu biernik bumelowanie narzędnik bumelowaniem miejscownik bumelowaniu wołacz bumelowanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) niebumelowanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bumelanctwo n, bumelka ż, bumelant m, bumelantka ż
- czas. bumelować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.