bumelka (język polski)

wymowa:
IPA: [bũˈmɛlka], AS: [bũmelka], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. wymigiwanie się od pracy, opuszczając bądź zaniedbując poprzez marnowanie na inne rzeczy czasu na nią przeznaczonego
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bumelanctwo n, bumelowanie n, bumelant m, bumelantka ż
czas. bumelować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.