bolączka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) niekorzystna sytuacja lub stan sprawiająca problem lub przykrość albo stanowiąca przeszkodę
- (1.2) rzad. bolesny wytwór chorobowy na skórze
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bolączka bolączki dopełniacz bolączki bolączek celownik bolączce bolączkom biernik bolączkę bolączki narzędnik bolączką bolączkami miejscownik bolączce bolączkach wołacz bolączko bolączki - przykłady:
- (1.1) Korupcja od dawna jest jedną z głównych bolączek życia politycznego kraju[1].
- (1.2) Ziele to rośnie po polach i ogrodach i przykłada się na bolączki wszelkie dla ich uśmierzenia[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ból m, boleść ż
- czas. boleć ndk.
- przym. bolesny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. bolący + -ka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Wojciech Jagielski, Indie. Skandal przed wyborami parlamentarnymi, „Gazeta Wyborcza”, 1996-01-19, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Oskar Kolberg, Krakowskie cz. III, wyd. Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza i Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1962, s. 129.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.