boleć (język polski)

zastrzyk boli (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈbɔlɛʨ̑], AS: [boleć]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) med. być źródłem bólu
(1.2) przen. sprawiać ból w znaczeniu psychicznym, martwić, smucić
(1.3) martwić się, cierpieć, smucić się
odmiana:
(1.1-2)[1] koniugacja VIIa
(1.3)[1] koniugacja III
przykłady:
(1.1) Od wczoraj boli ręka.
(1.2) Bolą mnie jej ostre słowa.
(1.3) Natomiast boleję nad twym grubiaństwem, a gdyby niewdzięczność ludzka mogła mnie jeszcze dziwić, dziwiłbym się twej niewdzięczności.[2]
składnia:
(1.1-2) boleć + B.nie boleć + D.
(1.3) boleć nad + N.
kolokacje:
(1.1) ręka / noga / serce boli kogoś
synonimy:
(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) zjimać
(1.2) gw. (Śląsk Cieszyński) tropić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ból m, bolączka ż, boleść ż, ubolewanie n, bolenie n, bolak mrz
czas. pobolewać ndk., ubolewać ndk., rozboleć dk., zaboleć dk.
przym. bolesny
przysł. boleśnie
związki frazeologiczne:
niech cię głowa o to nie boli • na to biją, żeby bolało • od przybytku głowa nie boli • zjesz beczkę soli, nim poznasz, co mnie boli • bardziej boli zły sąsiad niż rany • trudno milczeć, kiedy boli
etymologia:
pol. ból
uwagi:
(1.1) czasownik rządzi biernikiem (zaprzeczony dopełniaczem), ale nie tworzy strony biernej; zamiast rzeczownika odczasownikowego („bolenie”) używa się raczej słowa „ból
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. H. Sienkiewicz: Quo vadis
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.