korupcja (język polski)

wymowa:

IPA: [kɔˈrupʦ̑ʲja], AS: [korupcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści; zob. też korupcja w Wikipedii

(1.2) przest. psucie się, gnicie, rozkład^[1]

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	korupcja	korupcje
dopełniacz	korupcji	korupcji / przest. korupcyj
celownik	korupcji	korupcjom
biernik	korupcję	korupcje
narzędnik	korupcją	korupcjami
miejscownik	korupcji	korupcjach
wołacz	korupcjo	korupcje

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) łapówkarstwo, łapownictwo, przekupstwo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. korumpować ndk., skorumpować dk.

rzecz. ruptura ż, korumpowanie

przym. korupcyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. corruptio 'zepsucie'

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) corruption, corruptibility, bribery
• baskijski: (1.1) ustelkeria
• białoruski: (1.1) карупцыя ż
• bułgarski: (1.1) корупция ż
• czeski: (1.1) korupce ż
• duński: (1.1) korruption w
• hiszpański: (1.1) corrupción ż; (1.2) corrupción ż, descomposición ż, putrefacción ż
• islandzki: (1.1) spilling ż
• kataloński: (1.1) corrupció ż
• kazachski: (1.1) жемқорлық
• łotewski: (1.1) korupcija ż
• niderlandzki: (1.1) corruptie ż
• niemiecki: (1.1) Korruption ż
• nowogrecki: (1.1) διαφθορά ż, δωροδοκία ż; (1.2) αποσύνθεση ż, σήψη ż
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) коррупция ż
• szwedzki: (1.1) korruption w
• ukraiński: (1.1) корупція ż
• węgierski: (1.1) korrupció
• włoski: (1.1) corruzione ż

źródła: