bandzior (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbãɲʥ̑ɔr], AS: [bãńʒ́or], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) zgrub. bandyta
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) środ. mot. Fiat 125
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bandzior bandziory dopełniacz bandziora bandziorów celownik bandziorowi bandziorom biernik bandziora bandziorów narzędnik bandziorem bandziorami miejscownik bandziorze bandziorach wołacz bandziorze bandziory ndepr. M. i W. lm: (ci) bandziorzy / bandziorowie - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bandzior bandziory dopełniacz bandziora bandziorów celownik bandziorowi bandziorom biernik bandziora bandziory narzędnik bandziorem bandziorami miejscownik bandziorze bandziorach wołacz bandziorze bandziory - przykłady:
- (1.1) Dwóch bandziorów ukradło mi samochód.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bandyta, oprych, opryszek, rzezimieszek, zbir
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) przestępca
- (2.1) samochód, auto
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bandyta m, bandytyzm m, bandyctwo n
- przym. bandycki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bandyta
- źródła:
- ↑
Hasło „bandzior” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.