bandyctwo (język polski)
- wymowa:
- podział przy przenoszeniu wyrazu: ban•dyc•two
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pot. bandytyzm
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik bandyctwo dopełniacz bandyctwa celownik bandyctwu biernik bandyctwo narzędnik bandyctwem miejscownik bandyctwie wołacz bandyctwo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bandytyzm m, bandyta m, bandzior mos/mzw
- przym. bandycki
- przysł. bandycko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bandytyzm
- słoweński: (1.1) banditstvo n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.