rzezimieszek (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌʒɛʑĩˈmʲjɛʃɛk], AS: eźĩmʹi ̯ešek], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. złodziej, rabuś, bandzior
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pamiętasz tego rzezimieszka, co nie zdążył jeszcze krwi ze sztyletu otrzeć, a już z cynicznym uśmiechem szedł w objęcia czternastolatek... I pamiętasz jego rozmowę ostatnią?...[1]
(1.1) Tak! stanę! zawołałem. Nie jestem rzezimieszkiem, ani też (przynajmniej dotąd) zabójcą[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. rzezać mieszki (frazeologizm)[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ludwik Stanisław Liciński, Gość (wyd. 1917)
  2. Robert Louis Stevenson, Porwany za młodu (tłum. Józef Birkenmajer, wyd. 1927)
  3. Alicja Nagórko, Zarys gramatyki polskiej, PWN, Warszawa 2007, s. 176.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.