oprych (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) gw. (Warszawa) pot. bandyta, drobny przestępca, chuligan, awanturnik, zbir
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oprych oprychowie dopełniacz oprycha oprychów celownik oprychowi oprychom biernik oprycha oprychów narzędnik oprychem oprychami miejscownik oprychu oprychach wołacz oprychu oprychowie depr. M. i W. lm: (te) oprychy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kobzacz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. opryszek m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Gwara warszawska
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: bandyta
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.