apoderar (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [a.po.ðe.ˈɾaɾ]
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) upełnomocniać, udzielać pełnomocnictwa
- odmiana:
- (1.1) koniugacja I: czasownik regularny
formas no personales infinitivo gerundio participio simples apoderar apoderando apoderado compuestas haber apoderado habiendo apoderado — formas personales número singular número plural modo indicativo yo tú / vos él, ella
ustednosotros
nosotrasvosotros
vosotrasellos, ellas
ustedespresente apodero apoderas
apoderásapodera apoderamos apoderáis apoderan pretérito imperfecto apoderaba apoderabas apoderaba apoderábamos apoderabais apoderaban pretérito perfecto simple apoderé apoderaste apoderó apoderamos apoderasteis apoderaron futuro simple apoderaré apoderarás apoderará apoderaremos apoderaréis apoderarán condicional simple apoderaría apoderarías apoderaría apoderaríamos apoderaríais apoderarían tiempos compuestos pretérito perfecto compuesto he apoderado has apoderado ha apoderado hemos apoderado habéis apoderado han apoderado pretérito pluscuamperfecto había apoderado habías apoderado había apoderado habíamos apoderado habíais apoderado habían apoderado pretérito anterior hube apoderado hubiste apoderado hubo apoderado hubimos apoderado hubisteis apoderado hubieron apoderado futuro compuesto habré apoderado habrás apoderado habrá apoderado habremos apoderado habréis apoderado habrán apoderado condicional compuesto habría apoderado habrías apoderado habría apoderado habríamos apoderado habríais apoderado habrían apoderado modo subjuntivo yo tú, vos él, ella
ustednosotros
nosotrasvosotros
vosotrasellos, ellas
ustedespresente apodere apoderes apodere apoderemos apoderéis apoderen pretérito imperfecto apoderara apoderaras apoderara apoderáramos apoderarais apoderaran apoderase apoderases apoderase apoderásemos apoderaseis apoderasen futuro simple apoderare apoderares apoderare apoderáremos apoderareis apoderaren tiempos compuestos pretérito perfecto haya apoderado hayas apoderado haya apoderado hayamos apoderado hayáis apoderado hayan apoderado pretérito pluscuamperfecto hubiera apoderado hubieras apoderado hubiera apoderado hubiéramos apoderado hubierais apoderado hubieran apoderado hubiese apoderado hubieses apoderado hubiese apoderado hubiésemos apoderado hubieseis apoderado hubiesen apoderado futuro compuesto hubiere apoderado hubieres apoderado hubiere apoderado hubiéremos apoderado hubiereis apoderado hubieren apoderado modo imperativo tú vos usted nosotros
nosotrasvosotros
vosotrasustedes presente apodera apoderá apodere apoderemos apoderad apoderen - przykłady:
- (1.1) El compareciente apodera a su hijo para vender la casa propiedad del poderdante. → Stawający udziela pełnomocnictwa swojemu synowi do sprzedania domu będącego własnością mocodawcy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) facultar, delegar
- antonimy:
- (1.1) desapoderar
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. apoderado m, apoderada ż, apoderamiento m, poder m
- przym. apoderado
- czas. apoderarse, poder
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- hiszp. a- + poder + -ar
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.