mocodawca (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌmɔʦ̑ɔˈdafʦ̑a], AS: [mocodafca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba upoważniająca drugą (plenipotenta) do działania w jej imieniu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mocodawca mocodawcy dopełniacz mocodawcy mocodawców celownik mocodawcy mocodawcom biernik mocodawcę mocodawców narzędnik mocodawcą mocodawcami miejscownik mocodawcy mocodawcach wołacz mocodawco mocodawcy depr. M. i W. lm: (te) mocodawce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) plenipotent
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska mocodawczyni ż
- przym. mocodawczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) poderdante m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.